Εκπαιδευτικές Επισκέψεις 2025-2026
Μια ξεχωριστή και άκρως εκπαιδευτική εμπειρία έζησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε' και ΣΤ' τάξης του σχολείου μας την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026, στο πλαίσιο της ημερήσιας εκδρομής τους στην πανέμορφη Κορωνησία. Πρώτος και σημαντικός σταθμός του ταξιδιού μας ήταν το Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας, όπου τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό στο εξειδικευμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη λατρεία του θεού Απόλλωνα. Η περιήγηση στους χώρους του Μουσείου, οι οποίοι είναι αριστοτεχνικά διαμορφωμένοι με βάση τη δομή της Αρχαίας Αμβρακίας, αποτέλεσε ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας.
Το ταξίδι μας ξεκίνησε από την είσοδο της αρχαίας πόλης. Τα παιδιά είδαν από κοντά τη στήλη διακήρυξης των ορίων της πόλης, καθώς και διάφορες άλλες στήλες αφιερωμένες σε σημαντικά πρόσωπα και θεότητες της εποχής. Στον επόμενο χώρο μελέτησαν την εξέλιξη της αγγειοπλαστικής. Γνώρισαν τον μελανόμορφο και τον ερυθρόμορφο ρυθμό, θαύμασαν τα πολύτιμα εισαγμένα αγγεία και έμαθαν για την τεχνική παραγωγής αγγείων με τη βοήθεια μήτρας (καλουπιού). Ακολούθησε η γνωριμία με την πολεοδομία και την αρχιτεκτονική. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από την άρτια πολεοδομική οργάνωση της Αμβρακίας (της σημερινής Άρτας). Ήρθαν σε επαφή με την αρχιτεκτονική, εντοπίζοντας τις διαφορές ανάμεσα στον Δωρικό και τον Ιωνικό κίονα, ενώ «μεταφέρθηκαν» νοερά στην Κουδουνότρυπα —τη σπηλιά όπου οι αρχαίοι άφηναν τα αναθήματά τους στις θεότητες της φύσης. Η περιήγηση περιλάμβανε και τη γνωριμία με τα ταφικά έθιμα, τον ιδιωτικό και μεταθανάτιο κόσμο των προγόνων μας, μέσα από τη θέαση τάφων, τεφροδόχων και των αγαπημένων αντικειμένων των νεκρών που βρέθηκαν σε αυτούς. Μια από τις πιο ζωντανές στιγμές ήταν η «είσοδος» στο εσωτερικό μιας κατοικίας της Αμβρακίας. Τα παιδιά περιηγήθηκαν στους βασικούς χώρους: την εσωτερική αυλή, το μαγειρείο, την αποθήκη, το λουτρό και τον ανδρώνα (τον χώρο των συμποσίων). Ανεβαίνοντας στον επάνω όροφο, στον γυναικωνίτη, ανακάλυψαν τον χώρο των γυναικών και των παιδιών, βλέποντας από κοντά αντικείμενα ύφανσης, είδη καλλωπισμού, τα υπνοδωμάτια, αλλά και αρχαία παιδικά παιχνίδια!
Το αποκορύφωμα του προγράμματος ήταν το βιωματικό μέρος, όπου οι δύο τάξεις χωρίστηκαν σε ομάδες και αναβίωσαν τα έθιμα της μεγάλης γιορτής του Απόλλωνα, τα Πυανέψια. Κάθε ομάδα έφτιαξε τη δική της Ειρεσιώνη, το παραδοσιακό κλαδί ελιάς στολισμένο με μαλλί, φρούτα και καρπούς. Τα παιδιά αναπαρέστησαν το έθιμο της τελευταίας ημέρας της γιορτής, όπου περιέφεραν την Ειρεσιώνη και έψαλλαν τα αρχαία κάλαντα, ζητώντας ευφορία, καλή σοδειά και καρποφορία για τη γη. Έμαθαν επίσης για την πυανεψία, τον ειδικό χυλό από βρασμένα όσπρια και σιτηρά που προσφερόταν στον θεό Απόλλωνα.
Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες για την εξαιρετική τους παρουσία, το ενδιαφέρον και τη δημιουργικότητά τους! Ευχαριστούμε θερμά τους υπεύθυνους του Αρχαιολογικού Μουσείου Άρτας για την άψογη φιλοξενία και την υπέροχη εκπαιδευτική εμπειρία.
Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Ευθυμίου Χριστίνα-Μαρία, Χειλάς Αθανάσιος (ΠΕ70)
Την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ’ τάξης πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων, όπου συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Τα πρόσωπα του Πύρρου». Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την τοπική ιστορία και γνώρισαν τη σημαντική προσωπικότητα του Πύρρο, του Βασιλιά της Ηπείρου, καθώς και τη σύνδεσή του με τον Μέγα Αλέξανδρο. Μέσα από συζήτηση και βιωματικές δραστηριότητες, ανέδειξαν βασικά στοιχεία της εκστρατείας του και σκιαγράφησαν τον χαρακτήρα του. Στη συνέχεια, διερεύνησαν τη σχέση του Πύρρου με το Μαντείο της Δωδώνης και ξεναγήθηκαν στο σχετικό τμήμα του Μουσείου, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις τους με ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία.
Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με ένα διαδραστικό παιχνίδι σε ομάδες. Οι μαθητές και οι μαθήτριες αναζήτησαν πληροφορίες μέσα στους εκθεσιακούς χώρους, προκειμένου να απαντήσουν σε ερωτήσεις κουίζ, καλλιεργώντας την παρατηρητικότητα, τη συνεργασία και την κριτική τους σκέψη. Ήταν μια ιδιαίτερα δημιουργική και ευχάριστη εμπειρία που συνέβαλε ουσιαστικά στη σύνδεση της μάθησης με την άμεση εμπειρία και την πολιτιστική κληρονομιά.
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Δημουλιά Μαρία (ΠΕ70), Γκουρογιάννη Ιωάννα (ΠΕ11)
Την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026, οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ’ Τάξης άφησαν για λίγο τις σχολικές αίθουσες και μεταφέρθηκαν στην εποχή των μεγάλων μαστόρων της ασημουργίας, επισκεπτόμενοι το Μουσείο Αργυροτεχνίας, όπου συμμετείχαν στο συναρπαστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Κυνήγι χαμένου θησαυρού: Η ρόκα του Πασά». Η επίσκεψη ξεκίνησε με μια περιήγηση στους ατμοσφαιρικούς χώρους του Μουσείου, όπου τα παιδιά γνώρισαν τον λαμπερό κόσμο της γιαννιώτικης αργυροτεχνίας, ενώ η πραγματική περιπέτεια άρχισε αμέσως μετά, όταν με τη βοήθεια της τεχνολογίας και τη χρήση τάμπλετ χωρίστηκαν σε ομάδες και ξεκίνησαν μια διαδραστική αποστολή μέσα από την ψηφιακή εφαρμογή του Μουσείου.
Στόχος τους ήταν να ικανοποιήσουν την επιθυμία του Πασά, λύνοντας μια σειρά από ευφάνταστους γρίφους, γεγονός που τους οδήγησε στο να γίνουν μικροί «ντετέκτιβ της ιστορίας», παρατηρώντας προσεκτικά εκθέματα, εργαλεία και πληροφοριακά κείμενα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η γνώση μετατράπηκε σε παιχνίδι και η μάθηση σε μια ζωντανή εμπειρία ανακάλυψης, καθώς οι μαθητές προσέγγισαν την τοπική ιστορία και παράδοση με τρόπο ενεργό και βιωματικό. Η συνεργασία και η ομαδικότητα αποτέλεσαν βασικά στοιχεία της επιτυχίας, αφού η επίλυση των γρίφων απαιτούσε συνδυαστική σκέψη, επικοινωνία και κοινή προσπάθεια.
Παράλληλα, η αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών, συνδέοντας με δημιουργικό τρόπο το παρελθόν με το παρόν και αναδεικνύοντας τη δυναμική σχέση τεχνολογίας και πολιτισμού. Φεύγοντας από το Μουσείο, οι μαθητές μας πήραν μαζί τους όχι μόνο νέες γνώσεις, αλλά και τη χαρά της αναζήτησης και της συνεργασίας, έχοντας ζήσει μια ημέρα γεμάτη λάμψη, μυστήριο και χαμόγελα, που τους θύμισε πως η ιστορία του τόπου μας είναι ένας πολύτιμος θησαυρός που αξίζει να ανακαλύπτουμε.
Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Ευθυμίου Χριστίνα-Μαρία (ΠΕ70)
Την Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026, το Μουσείο Αργυροτεχνίας γέμισε όχι μόνο με την ιστορία της πόλης μας, αλλά και με τις φωνές, τα γέλια και τον ενθουσιασμό μιας ξεχωριστής συνάντησης, καθώς οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε' Τάξης συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Κυνήγι χαμένου θησαυρού: Η ρόκα του Πασά», σε μια ημέρα που εξελίχθηκε σε μια αληθινή γιορτή φιλίας. Η δράση απέκτησε ιδιαίτερο συμβολισμό μέσα από τη θερμή συνάντηση γνωριμίας με τα παιδιά από τα Ράλλεια Πειραματικά Δημοτικά Σχολεία Πειραιά, όπου δύο διαφορετικές σχολικές κοινότητες έγιναν μία, αποδεικνύοντας πως ο πολιτισμός αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας και ουσιαστικής σύνδεσης.
Κρατώντας στα χέρια τους τα τάμπλετ του Μουσείου, οι μαθητές μεταμορφώθηκαν σε μικρούς εξερευνητές και μέσα από μια διαδραστική ψηφιακή εφαρμογή αναζήτησαν στοιχεία, έλυσαν γρίφους κρυμμένους ανάμεσα σε ασημένια κοσμήματα και παλιά εργαλεία και προσπάθησαν να φτάσουν στον πολυπόθητο «θησαυρό». Ωστόσο, το πραγματικό νόημα της δράσης ξεπέρασε το παιχνίδι, καθώς η διαδικασία αυτή έγινε αφορμή για συνεργασία, επικοινωνία και αλληλεπίδραση μεταξύ των παιδιών, ενισχύοντας την ομαδικότητα και τη χαρά της κοινής προσπάθειας.
Η αρχική αμηχανία έδωσε γρήγορα τη θέση της σε χαμόγελα, καθώς οι μαθητές γνωρίστηκαν, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα και μοιράστηκαν εμπειρίες από την καθημερινότητά τους, ενώ το παιχνίδι λειτούργησε ως κοινή γλώσσα που τους ένωσε. Συνεργάστηκαν για να αντιμετωπίσουν προκλήσεις, έπαιξαν μαζί και δημιούργησαν μια ομάδα χωρίς διαχωρισμούς, γεμίζοντας τον χώρο με ζωντάνια, ενθουσιασμό και αυθεντικά συναισθήματα που οδήγησαν στη δημιουργία νέων φιλικών δεσμών.
Φεύγοντας από το Μουσείο, τα παιδιά δεν πήραν μαζί τους μόνο γνώσεις για την τέχνη της αργυροτεχνίας, αλλά και την πολύτιμη εμπειρία της συνεργασίας και της φιλίας, συνειδητοποιώντας ότι η γνώση γίνεται πιο ουσιαστική όταν μοιράζεται. Ήταν μια ημέρα που ανέδειξε πως ο μεγαλύτερος θησαυρός ενός μουσείου δεν είναι μόνο τα εκθέματά του, αλλά οι άνθρωποι που συναντιούνται, επικοινωνούν και δημιουργούν μαζί μέσα σε αυτό.
Υπεύθυνος Εκπαιδευτικός: Χειλάς Αθανάσιος (ΠΕ70)
Χτύπα, χτύπα το σφυρί... 🔨 Φύσα, φύσα τη φωτιά... 🔥 Κάνε, κάνε το ασήμι κόσμημα!
Την Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026, η Α΄ τάξη πραγματοποίησε μια ξεχωριστή εκπαιδευτική επίσκεψη στο Μουσείο Αργυροτεχνίας. Η επίσκεψή μας δεν άρχισε έξω από την πόρτα του μουσείου αλλά από την πόρτα του σχολείου μας! Πριν από την επίσκεψη, η εκπαιδευτικός προετοίμασε τα παιδιά με ιδιαίτερο τρόπο. Πρώτα διαβάσαμε τις οδηγίες για το πώς συμπεριφερόμαστε όταν επισκεπτόμαστε ένα μουσείο. Υλικό αντλήθηκε από την εκπαιδευτική σειρά του προσβάσιμου του ΙΕΠ "Προετοιμασία πριν από την επίσκεψη στο Μουσείο". Στη συνέχεια, μέσα από το φυλλάδιο «Ήφαιστος-Ο Θεός που έφτιαχνε Θαύματα», τα παιδιά γνώρισαν τον θεό Ήφαιστο, τον πρώτο τεχνίτη των θεών, που με τη φωτιά και τα ικανά χέρια του δημιουργούσε θαύματα από μέταλλο. Στην τάξη, παρακολούθησαν και μια παρουσίαση της ιστορίας στο ΝotebookLM Hephaestus and Silver, όπου είδαν εικόνες, άκουσαν αφηγήσεις και συζήτησαν για τη σημασία της φωτιάς και της τεχνολογίας.
Όταν έφτασαν στο μουσείο, περιμένοντας να ξεκινήσει η ξενάγησή τους, η εμπειρία έγινε ακόμα πιο ζωντανή! Τα παιδιά συμμετείχαν σε θεατρικό παιχνίδι, μιμούμενα τα φυσερά του Ηφαίστου, τα σφυριά που χτυπούν το μέταλλο, και με παντομίμα έφτιαξαν φανταστικά αντικείμενα από ασήμι και χρυσό. Ανακάλυψαν την ομοιότητα των λέξεων Ήφαιστος και ηφαίστειο και ανακάλυψαν την σχέση τους με τη φωτιά...Οι μικροί «Ήφαιστοι» έδωσαν ζωή στο εργαστήρι του θεού μέσα από το παιχνίδι και τη φαντασία τους! Κατά τη διάρκεια της περιήγησης, άκουσαν τον ήχο των σφυριών, είδαν και άγγιξαν εργαλεία, θαύμασαν έργα τέχνης από ασήμι και ένιωσαν τη μαγεία της δημιουργίας. Στο τέλος, αποτύπωσαν τις εντυπώσεις τους με ζωγραφιές, γεμάτες φωτιά, σφυριά και λαμπερά κοσμήματα. Επιπλέον έγινε σύνδεση της "κληρονομιάς" της τέχνης του Ηφαίστου με τους αργυροτέχνες της πόλης μας. Μέσα από την παρουσίαση που έγινε στην τάξη μας μάθαμε για την οικογένεια Βούλγαρη που έγινε ξακουστή για την κατασκευή κοσμημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη από το παρελθόν έως και σήμερα.
Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (ΠΕ70)