Δράσεις του Σχολείου μας
Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Β’ και Γ’ τάξεων του Σχολείου μας συμμετείχαν σε μια ξεχωριστή έρευνα με θέμα τη σχολική αυλή. Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο των δράσεων του Εθνικού Δικτύου Οικολογικών Σχολείων και των δράσεων ενεργού πολιτειότητας, ενισχύοντας την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και την ενεργή συμμετοχή των παιδιών στη διαμόρφωση του σχολικού τους περιβάλλοντος. Στόχος μας ήταν να παρακινήσουμε τους μαθητές/τριες να δουν τον προαύλιο χώρο όχι απλώς ως σημείο διαλείμματος, αλλά ως ένα ζωντανό περιβάλλον που επηρεάζει τη διάθεσή τους, τροφοδοτεί τη φαντασία τους και αποτελεί κομμάτι της εκπαιδευτικής τους καθημερινότητας. Με οδηγό τις αισθήσεις και τη δημιουργική σκέψη, τα παιδιά παρατήρησαν την αυλή, απάντησαν σε ερωτήσεις κλειστού και ανοιχτού τύπου και αποτύπωσαν τις εμπειρίες και τις σκέψεις τους. Στη συνέχεια, οι μαθητές/τριες της Γ' τάξης, στο μάθημα της Πληροφορικής και αξιοποιώντας το πρόγραμμα LibreOffice Calc, οπτικοποίησαν τα δεδομένα δημιουργώντας γραφήματα, αναπτύσσοντας δεξιότητες ψηφιακού γραμματισμού και επεξεργασίας δεδομένων.
Τα υλικά που κυριαρχούν στον χώρο, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των παιδιών, είναι το τσιμέντο, το οποίο προσδίδει μια ψυχρή και μονότονη αίσθηση. Πιο περιορισμένα εντοπίζονται το ξύλο, το μέταλλο, το χώμα, τα χαλίκια και τα φυτά, τα οποία καταγράφονται από τα παιδιά ως επιθυμητά αλλά περιορισμένα στο τοπίο της αυλής. Χρωματικά, το γκρι και το μπλε είναι οι πιο έντονες παρουσίες, ενώ το πράσινο και το καφέ –που συνδέονται με το φυσικό στοιχείο– εμφανίζονται σε μικρότερη κλίμακα. Οι ήχοι που τα παιδιά καταγράφουν διαμορφώνουν μια πολυφωνία: κελαηδήματα πουλιών, φωνές συμμαθητών, ήχοι από οχήματα και –πιο σπάνια– ο άνεμος, το θρόισμα των φύλλων ή ο ήχος του νερού, συγκροτούν την ηχητική ταυτότητα της αυλής. Αγγίζοντας τα υλικά, τα περισσότερα χαρακτηρίζονται ως ψυχρά ή χλιαρά, με μόνη εξαίρεση το ξύλο και το πλαστικό, που αποδίδονται ως πιο “ζεστά”.
Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Μάγκου Μόνικα, Δημουλιά Μαρία, Στασινού Σοφία, Λαμπριανίδη Ελευθερία, Πουρλιάκας Γρηγόριος (ΠΕ70), Νικολού Αγγελική (ΠΕ86)
Τα συναισθήματα των παιδιών αποτυπώνονται ποικιλότροπα: περιγράφουν την αυλή τους ως φιλική αλλά βαρετή, ασφαλή αλλά και άχαρη, έναν χώρο που προσφέρει κίνηση και ζωή, αλλά ταυτόχρονα στερείται χρώματος, φυσικού στοιχείου και άνεσης. Παρά τις αντιφάσεις, η πλειοψηφία δηλώνει πως αισθάνεται ασφάλεια – μια βασική προϋπόθεση για την ελεύθερη έκφραση και το παιχνίδι. Η έρευνα αυτή μάς αποκαλύπτει ότι η αυλή είναι ένας πολυδιάστατος χώρος που ενεργοποιεί τις αισθήσεις και προκαλεί συναισθήματα, ένας χώρος που μπορεί και πρέπει να βελτιωθεί, ώστε να γίνει πιο ευχάριστος, φιλόξενος και παιδαγωγικά δημιουργικός.
Μέσα από αυτή την εμπειρία, τα παιδιά καλλιέργησαν δεξιότητες παρατήρησης, έκφρασης, συνεργασίας και περιβαλλοντικής συνείδησης. Ανέλαβαν ρόλο ερευνητή, πρότειναν αλλαγές και άρχισαν να ονειρεύονται μια αυλή πιο πράσινη, πιο ζεστή, πιο κοντά στις ανάγκες και τις επιθυμίες τους. Το σχολικό περιβάλλον, τελικά, δεν είναι στατικό, αλλά είναι κάτι που μπορεί να αλλάζει μέσα από τη συμμετοχή, τη γνώση και τη φροντίδα όλων μας.
