Δράσεις του Σχολείου μας
Την Τετάρτη 28 Μαΐου 2025, το σχολείο μας είχε την τιμή να συμμετάσχει στην εκδήλωση παρουσίασης ψηφιακών αφηγήσεων που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του καινοτόμου εκπαιδευτικού προγράμματος «Η Ιστορία του σχολείου μου: Από το Παρελθόν στο Μέλλον». Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο Αμφιθέατρο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και διοργανώθηκε από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων, το Εργαστήριο Διδακτικής και Σχολικής Παιδαγωγικής και το Εργαστήριο Εφαρμογών Εικονικής Πραγματικότητας του Π.Τ.Δ.Ε. Ιωαννίνων. Μπορείτε να δείτε την πρόσκληση εδώ και το πρόγραμμα εδώ.
Η συμμετοχή μας στην εκδήλωση αποτέλεσε την κορύφωση μιας συλλογικής εκπαιδευτικής προσπάθειας, που βασίστηκε στην έρευνα, την τεκμηρίωση και τη δημιουργική έκφραση. Η ερευνητική πορεία ξεκίνησε με ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα του Σχολείου μας: τι γνωρίζουμε, τι θέλουμε να μάθουμε και γιατί έχει αξία να γνωρίσουμε το παρελθόν του. Οι τρεις τάξεις του Σχολείου μας Δ’, Ε’ & ΣΤ’ συνεργάστηκαν μέσω ενός κοινού Padlet, όπου αντάλλασσαν ερωτήματα, ιδέες, κείμενα, αρχειακό και φωτογραφικό υλικό.
Υπεύθυνοι Εκπαιδευτικοί: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (η δασκάλα της Δ' τάξης), Ευθυμίου Χριστίνα- Μαρία (η δασκάλα της Ε' τάξης), Χειλάς Αθανάσιος (ο δάσκαλος της ΣΤ' τάξης), Βέργου Βασιλική (η Διευθύντρια του Σχολείου μας)
Υποστήριξη: Νικολού Αγγελική (ΠΕ86)
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ΄ τάξης ξεκίνησαν την έρευνά τους αναρτώντας τα υποερωτήματα στον τοίχο της ψηφιακής πλατφόρμας e-me. Στη συνέχεια, εργάστηκαν σε ομάδες με διακριτούς ρόλους και ειδικά καρτελάκια. Οι Βιβλιοκυνηγοί ανέλαβαν να αναζητήσουν πληροφορίες σε βιβλία και ψηφιακές πηγές. Οι Αρχαιοσχολολόγοι μελέτησαν το ιστορικό αρχείο του σχολείου από τη δεκαετία του 1950. Οι Χρονοκυνηγοί ερεύνησαν παλιές φωτογραφίες και χειρόγραφα αρχεία με ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή, φορώντας γάντια και χρησιμοποιώντας μεγεθυντικούς φακούς. Παράλληλα, οι Χρονορεπόρτερς οργάνωσαν και πραγματοποίησαν συνέντευξη με σπουδαστή της Ζ.Π.Α., ο οποίος στη συνέχεια υπηρέτησε ως διευθυντής των Πειραματικών Σχολείων. Επιπλέον, δημιούργησαν podcast με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και έγραψαν ένα συνεργατικό κείμενο με θέμα την ιστορία του σχολείου στο τετράδιο γραπτού λόγου. Παράλληλα, ανακάλυψαν την ιστορία των Ζωσιμάδων, των ευεργετών που έδωσαν το όνομά τους στο σχολείο μας. Η δημιουργικότητά τους εκφράστηκε και μέσα από το παραμύθι «Τα έξι αδέρφια με τις χρυσές καρδιές», καθώς και μέσα από ζωγραφιές, στις οποίες αποτύπωσαν πώς βλέπουν το σχολείο μέσα από τα δικά τους μάτια.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης ξεκίνησαν το ταξίδι τους στην ιστορία του σχολείου με αφορμή παλιές φωτογραφίες της δεκαετίας 1950–1960, τις οποίες τους παρουσίασε η δασκάλα τους στον διαδραστικό πίνακα. Οι εικόνες των παιδιών με ποδιές, των γυμναστικών επιδείξεων και του κτηρίου της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας προκάλεσαν ενθουσιασμό και απορίες, ενεργοποιώντας την περιέργειά τους. Κατέγραψαν τις σκέψεις και τις ερωτήσεις τους στο Padlet, αναζητώντας απαντήσεις για το πώς ήταν οι τάξεις, τα παιχνίδια στην αυλή και η σχολική ζωή τότε. Η έρευνα συνεχίστηκε μελετώντας το Μαθητολόγιο και τον Γενικό Έλεγχο της περιόδου 1950–1955, χρησιμοποιώντας γάντια και μεγεθυντικούς φακούς. Οι ομάδες κατέγραψαν στοιχεία για τα επαγγέλματα των γονιών και τα παλαιά μαθήματα. Από τη μελέτη των αρχειακών τεκμηρίων διαπιστώθηκε ότι ο σκοπός της εκπαίδευσης εκείνης της εποχής ήταν στενά συνδεδεμένος με την πειθαρχία, την υπακοή και την καλλιέργεια εθνικής ταυτότητας. Το σχολείο λειτουργούσε ως μηχανισμός διαμόρφωσης «καλών πολιτών». Το αυστηρό πλαίσιο της σχολικής ζωής αντανακλούσε πλήρως το αυστηρότερο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, αποτυπώνοντας τις αξίες και τις προτεραιότητες ενός διαφορετικού ιστορικού και ιδεολογικού περιβάλλοντος. Παράλληλα, διάβασαν αποσπάσματα από το έργο της Άλκης Ζέη «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο», συγκρίνοντας τη σχολική ζωή τότε και σήμερα. Στο τελικό στάδιο του προγράμματος, δημιούργησαν το δικό τους ηχητικό podcast με τίτλο «Αν ήμουν μαθητής του 1950…», το οποίο ανέβασαν στο European School Radio, ενσαρκώνοντας παιδιά του τότε και αναστοχαζόμενοι τη σχέση ανάμεσα στην εκπαίδευση του χθες και του σήμερα.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ' τάξης, στο πλαίσιο της ερευνητικής τους πορείας, μελέτησαν αρχειακό υλικό του σχολείου από τη δεκαετία 1950 έως 1960, εστιάζοντας στα επαγγέλματα των γονιών των μαθητών της εποχής. Δημιούργησαν ένα αρχείο Excel, όπου κατέγραψαν συστηματικά τα δεδομένα και τα ανέλυσαν με τη βοήθεια γραφημάτων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία κατανόησαν καλύτερα τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της περιόδου, εντόπισαν τα κυρίαρχα επαγγέλματα και αναγνώρισαν πτυχές της τοπικής κοινωνίας που σήμερα έχουν αλλάξει. Στη συνέχεια, παρατήρησαν με νέα ματιά το ίδιο το σχολικό κτίριο, εξερευνώντας την αρχιτεκτονική και τη σημασία του ως φορέα μνήμης. Με τη βοήθεια πολιτικού μηχανικού έκαναν μετρήσεις σε διάφορα σημεία του κτηρίου, έμαθαν να χρησιμοποιούν την κλίμακα και κατασκεύασαν μια μακέτα του σχολείου σε κλίμακα 1:50. Η μακέτα ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας, φαντασίας και δημιουργικότητας, ενώ λειτούργησε και ως σύμβολο σεβασμού στην ιστορία του χώρου. Μέσα από την εμπειρία αυτή, τα παιδιά ήρθαν σε ουσιαστική επαφή με το παρελθόν του Σχολείου και συνειδητοποίησαν πως «το σχολείο μας έχει παρελθόν – κι εμείς είμαστε το παρόν και το μέλλον του!».