Δημιουργούμε στην Α' Τάξη
Την Πέμπτη 21 Μαΐου 2026, στον όμιλο της Α΄ τάξης με τίτλο «Ταξίδι πάω μακρινό στης χώρας μου την άκρη και ψάχνω νότες για να βρω, μύθους πολλούς κι αγάπη…» ταξιδέψαμε στην Κύπρο. Ξεκινήσαμε γνωρίζοντας το νησί: τη γεωγραφία του, την ιστορία του, τους ανθρώπους του. Ακούσαμε τη γλώσσα τους — αυτή την όμορφη κυπριακή διάλεκτο που είναι κι αυτή ελληνική, γεμάτη αρχαϊκές λέξεις και μοναδική μελωδία — και κάναμε τις παρατηρήσεις μας: τι μας θύμισε, τι μας φάνηκε οικείο, τι διαφορετικό.
Στη συνέχεια γνωρίσαμε τον Χορό του Δρεπανιού — έναν παραδοσιακό χορό που γεννήθηκε στα χωράφια της Κύπρου, εκεί που οι αγρότες θέριζαν τα στάχυα κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. Παρακολουθήσαμε πώς χορεύεται, είδαμε τις κινήσεις που μιμούνται τον θερισμό και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πόσο στενά δεμένος είναι ο χορός με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Αυτό μάς έδωσε αφορμή να ταξιδέψουμε από το χωράφι στο τραπέζι: ζωγραφίσαμε τον θερισμό και όλες τις φάσεις που ακολουθούν — από το στάχυ στο αλεύρι και από το αλεύρι στο ψωμί που βρίσκουμε κάθε μέρα μπροστά μας. Μια απλή αλλά βαθιά ανακάλυψη: πίσω από κάθε φέτα ψωμί κρύβεται κόπος, χαρά και παράδοση. Κι έπειτα ήρθε η πιο ξεχωριστή στιγμή — το βιωματικό κομμάτι! Χωριστήκαμε σε ομάδες και χορέψαμε κι εμείς τον Χορό του Δρεπανιού, κρατώντας αντί για δρεπάνι χρωματιστές κορδέλες. Μικρά σώματα που κινούνταν μαζί, ρυθμικά, χαρούμενα — ζώντας τον χορό από μέσα.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ένα φύλλο εργασίας που αξιοποίησε το βίντεο που παρακολουθήσαμε. Τα παιδιά απάντησαν σε ερωτήσεις για αυτά που είδαν και έμαθαν — αλλά το πιο σημαντικό ήταν το τελευταίο κομμάτι του φύλλου: η αξιολόγηση των συναισθημάτων τους. Πώς ένιωσαν όταν χόρεψαν; Τι τους άρεσε περισσότερο; Τι θα ήθελαν να ξανακάνουν;
Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (ΠΕ70)